Istanbul de stad die mijn leven veranderde

Van jongs af aan heb ik heel veel van Europa gezien.  Verder kwam ik eigenlijk nooit. Ook niet echt behoefte aan.  Hoe verzeilde ik dan in Istanbul?  Al vanaf dat internet toegankelijk werd voor de gewone man chatte ik op allerlei websites.  Ik vond dat leuk. Deed dat ook gewoon altijd onder mijn eigen naam.  Geen gedoe, niets geheims aan.  Zoals ik dat nu nog steeds doe.

Zo leerde ik Kivanç kennen in Istanbul.  Intelligente vrouw waar ik leuk mee kon praten over van alles en nog wat.  Na 9 jaar chatten over van alles en nog wat ging zij voor drie maanden naar Parijs.  Ik was inmiddels drie jaar gescheiden.  Chatten werkt ook in Parijs en daar kwam ze op het idee de trein te pakken naar Amsterdam.  Na 9 jaar chatten een enorm leuk idee natuurlijk.

Ze kwam voor een weekje.  Ik haalde haar op, op Schiphol en we hebben een enorm leuke week gehad in het Deventerse.  Ik hoor jullie denken maar nee… we hadden het gewoon gezellig als vrienden.

Eén jaar later deed ik haar een e-mail.  Mag ik naar Istanbul komen?  Ja, dat mocht.  Geboekt.  Drie weken later stond ik op Istanbul Atatürk met mijn koffertje.  Even bellen en Kivanç stond mij netjes op te wachten.  15 dagen, en wat gingen die snel om zeg.  Wat een lieve mensen allemaal.  Wat een gastvrijheid.  De stad is betoverend.  Bedenk wel dat ik niet als toerist daar was maar als gast en vriend.  Haar vriendinnen belde mij allemaal op om mij te verwelkomen.  Ze planden allemaal iets om samen te doen met mij.

Zoveel gastvrijheid heb ik nog nooit meegemaakt.  Ik heb zoveel gezien en meegemaakt dat ik er een boek over zou kunnen schrijven.  En dat in 15 dagen.  Het meest wonderlijke vond ik dat ik mij er zo enorm op mijn gemak voelde.  Ik haalde rustig midden in de nacht nog even wat biertjes in mijn eentje als we laat terug kwamen van een avond uit.  Het kan gewoon.  24/7 leven.

Het is jammer dat Erdogan er zo een puinhoop van maakt.  Waar hij toch in eerste instantie Turkije hoop gaf en toch wel op de kaart zette.  Dat ik niet al te charmant richting Erdogan tweet lijkt mij logisch.  Mijn ‘intellectuele’ vrienden en dinnen in Istanbul denken net zoals wij.

De kans dat ik ooit nog terug kan naar Istanbul is klein.  Ze zullen mij gegarandeerd wel in de smiezen hebben.  Toch heeft Istanbul enorm veel voor mij betekend.  Die reis heeft mijn leven verandert.  De warmte van de mensen.  Het relaxte leven wat ze leiden.  En natuurlijk de Turkse keuken en Efes.  Ik heb geen broodje “Shoarma” gezien daar.